Januari en Blue Monday liggen achter ons. Nu begint het echte werk.

Blue Monday is achter de rug: Zogenaamd de meest deprimerende dag van het jaar. Maar waar sta je nu? Uiteindelijk heeft dat weinig te maken met een concept als Blue Monday. Alsof motivatie collectief verdwijnt en plannen spontaan mislukken.
Maar plannen en goede voornemens falen zelden door een gebrek aan wilskracht.

Ze stranden omdat ze:

• te groot zijn,
• te vaag blijven,
• of te vrijblijvend worden georganiseerd.

Dat geldt voor persoonlijke doelen, maar minstens zo sterk voor strategieën binnen organisaties.

De rest van het jaar beslist.

Het jaar begint vaak goed. Er is energie, ambitie en het gevoel van een frisse start. Strategieën worden opgesteld, vaak netjes uitgewerkt in OGSM. Doelen, KPI’s, initiatieven: alles klopt.

Tot de dagelijkse realiteit terugkeert. De druk neemt toe. Prioriteiten schuiven. De waan van de dag wint terrein. En ongemerkt verdwijnt het plan naar de achtergrond.

Niet omdat het plan niet goed was. Maar omdat niemand het goed levend hield.

Motivatie is overschat

Motivatie voelt prettig, maar is geen betrouwbare basis voor resultaat. Ze is grillig en afhankelijk van omstandigheden. Wie zijn strategie laat leunen op motivatie, bouwt op drijfzand.

Succesvolle organisaties doen iets anders. Zij organiseren:

• helderheid over wat écht belangrijk is,
• focus op wat nu prioriteit heeft,
• en discipline in wat niet te doen.

Jim Rohn zei zo mooi: “Motivation alone is not enough. If you have an idiot and you motivate him, now you have a motivated idiot.”

Motivatie moet het gevolg zijn van een consistente aanpak. En een consistente aanpak volgt pas na actie gekoppeld aan een heldere ambitie. 

Ambitie zonder ritme is een recept voor uitstel

Ambitie is dus ook een belangrijk ingrediënt. Maar zonder vaste momenten van reflectie en bijsturing blijft het een intentie. Grote doelen najagen zonder helder ritme maakt dat deze vanzelf weer naar de achtergrond verdwijnen.

Wat werkt, is een vaste cadans:

• korte voortgangsgesprekken,
• maandelijkse check-ins,
• kwartaalmomenten waarin je niet alles opnieuw bedenkt, maar scherp kijkt:
  liggen we op koers?
  werken onze aannames nog?
  welke afhankelijkheden vragen nu aandacht?
  
  

Ritme maakt plannen robuust. Juist wanneer energie daalt of druk toeneemt.

Het gesprek is belangrijker dan het plan

OGSM helpt om focus aan te brengen. Het dwingt keuzes af en maakt strategie concreet. Maar OGSM is slechts het middel en dus nooit doel op zich. Het is wel een sterk gesprekskader.

De waarde zit in de vragen die je ermee stelt:

• Begrijpen we waarom we wel of geen voortgang boeken?
• Zijn afhankelijkheden tussen teams expliciet?
• Durven we bij te sturen als de werkelijkheid anders uitpakt?

Zonder dat gesprek wordt OGSM een document. Correct, maar krachteloos.

Focus vraagt om expliciete keuzes

Veel plannen mislukken niet omdat mensen niet hard werken, maar omdat alles belangrijk blijft. Te veel doelen, te veel initiatieven, te weinig focus.

Focus ontstaat pas wanneer je scherp kiest:

• Wat is het echte doel?
• Welke acties dragen daar direct aan bij?
• En wat laten we bewust liggen?

Zonder die keuzes is elk plan kwetsbaar voor urgentie van buitenaf.

Kies een ‘blauw persoon’ die dit proces borgt

Dit alles vraagt om iemand die het proces bewaakt.
Iemand die niet primair verantwoordelijk is voor de inhoud, maar juist voor de discipline.

Iemand die:

• het ritme bewaakt,
• het gesprek scherp houdt,
• afhankelijkheden expliciet maakt,
• en voorkomt dat sturing verzandt in statusupdates zonder keuzes of consequenties.

Zonder deze rol vervalt de strategie al snel in goede bedoelingen en voor je het weet ben je terug bij ad-hoc overleggen en elkaar bestoken met nieuwe actielijstjes die los staan van wat je wilt bereiken. 

Creëer een werkend principe

Het echte risico is dus het ontbreken van focus, structuur en ritme om structureel het gesprek te voeren.

• over voortgang,
• over keuzes,
• over afhankelijkheden,
• en over bijsturen.
  
  

Niet één keer per jaar. Niet op motivatie. Maar als vast onderdeel van hoe je samen stuurt.

Strategie faalt zelden door een slecht plan. Strategie faalt wanneer het gesprek erover stopt.